Εις το επανιδείν

1267885-8

Ο πρακτικός νοσοκόμος ήταν πάντως , πάντα στην ώρα του.
Με την χλαίνη του ,τα ξεχαρβαλωμένα κουμπιά και τις λασπωμένες μπότες.Τις σκούπιζε καλά στην πόρτα ,μετά τις έβγαζε και με τις τρύπιες κάλτσες του έμπαινε στο δωμάτιο.
Καλησπέρα σας.
Η γριά χήρα διόρθωνε το μεσοφόρι της.
Αυτός καυτηρίαζε την βελόνα με το τσακμάκι του και με το λεπτό κεντρί του προχωρούσε κατά πάνω μου σαν επιδέξιος χειρούργος.
Υποσχόταν . Μα δεν ήταν σίγουρος.
Ένας σωρός ξηλωμένα κουμπιά μύριζαν κάμφορα.
Τα βουτούσαν μετά στον καφέ.
Υγειένεται!
Η γριά που πενθούσε ξεκαρδίζονταν.
Άναβε τσιγάρο .Εμένα ο καπνός με ηρεμούσε.
Στο τέλος υποκλίνονταν
Εις το επανιδείν
Οι Άγιοι οι Πάντες όρθιοι όλη μέρα ,κρεμασμένοι στον τοίχο,
κουράζονταν απ’ τα λόγια ,τα παρακάλια ,τις εντριβές ,τις πολλές ασπιρίνες,δρασκελούσαν κρυφά το βράδυ το προσκεφάλι μου και τραβούσαν μαζί με τον νοσοκόμο για τα καφενεία. Αγκάλιαζα τότε την πάνινη κούκλα μου. Ήταν παραφουσκωμένη με σπόρους μα είχε μια μικρή τρυπούλα ανάμεσα στα σκέλια της και άδειαζε.Τότε την έδερνα δυνατά και με μια ψιλή βελόνα την έραβα.Πονούσε κι έκλαιγε ασταμάτητα. < Είναι για το καλό σου> της έλεγα. Δεν μιλούσε .Δεν έλεγε τίποτα .Δεν το καταλάβαινε. Μόνο έκλαιγε σιγανά ,έκλαιγε ,όλο έκλαιγε ,αχ Θεέ μου έκλαιγε τόσο πολύ….

Κ.Σημηντήρα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s