Αρχοντικά της Θεσσαλονίκης

1_832

800px-street_in_ladidaka_neighbourhood_of_thessaloniki_july_2006

75492071
Ένα ακόμα αρχοντικό των Εξοχών της Θεσσαλονίκης. Χτίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα σε σχέδια του γνωστού αρχιτέκτονα Ξ. Παιονίδη. Σήμερα βρίσκεται στη γωνία των οδών Βασιλ. Όλγας και 25ης Μαρτίου και στεγάζει τη Δημοτική Πινακοθήκη.

1130310

35569461
Η πολυτελής Βίλλα Αλλατίνη. Βρισκόταν στο ανατολικό άκρο των «Εξοχών». Η λεωφόρος των «Πύργων» ή των «Εξοχών» ξεκινούσε σχεδόν από το Λευκό Πύργο και έφθανε ανατολικά ως τη Βίλλα Αλλατίνη.

file (1)

excelsior_hotel_290_2_141365_62525Q

kokkino

βίλαμπιανκα2
Κρύβει μία από τις πιο ξακουστές ερωτικές ιστορίες της Θεσσαλονίκης. Εκείνη της Αλίνας Ντιάζ, Εβραίας με ιταλική καταγωγή, και του αξιωματικού του Ελληνικού Στρατού Σπύρου Αλιμπέρτη. Βρίσκεται στη γωνία Βασ. Όλγας (Λεωφόρος Εξοχών) και Σοφούλη

kothfragon

proxeneio

tourkiko-proxeneio
Το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ ο επονομαζόμενος Ατατούρκ, δηλαδή «πατέρας των Τούρκων» και κατασκευάστηκε το 1870 από το Ευαγές Ίδρυμα Μουντερίς Χατζή Μεχμέτ. Το μεγαλύτερο μέρος της επίπλωσης είναι αυθεντικό. –
ktirio-nato-1</a
Το αρχοντικό αυτό αρχικά υπήρξε ιδιοκτησία του Αχμέτ Καπαντζή και χρησιμοποιήθηκε ως εξοχική βίλα της οικογένειας. Το 1926 περιήλθε ως ανταλλάξιμη περιουσία στο δημόσιο και χρησιμοποιήθηκε ως σχολή νοσοκόμων.
Κατά τη διάρκεια του Β” Παγκοσμίου πολέμου κατασχέθηκε από τους Γερμανούς και χρησιμοποιήθηκε από τη Γκεστάπο. Στη συνέχεια εκεί στεγάστηκαν οι υγειονομικές υπηρεσίες του Ερυθρού Σταυρού. Μέχρι το 1973 τις υπηρεσίες του ΝΑΤΟ και μετά το σεισμό του 1978 πολλές αναρχικές ομάδες.

ktirio-nato-2

melissa_532_355

italiko_1985

Ιστορία: Η έπαυλη χτίστηκε από τον σημαντικότερο αρχιτέκτονα της ορθόδοξης κοινότητας της πόλης, τον Ξενοφώντα Παιονίδη, το 1878, κατά παραγγελία του πλούσιου εβραίου εμπόρου γαλλικής υπηκοότητας, Τζεμποργά. Το 1886 αγοράζεται από την Άννα, κόρη του Ζορζ Έβελμαν ή Όλμαν, ελβετικής υπηκοότητας. Το 1894 αγοράζεται από τον πιο γνωστό δικηγόρο της πόλης και εξέχον μέλος της Εβραϊκής Κοινότητας, δικηγόρο, Εμμανουέλ Ραφαήλ Σαλέμ. Η οικογένεια Σαλέμ ανήκει στο μεγάλο κύμα των εβραίων εξόριστων από την Ισπανία και τις καθολικές χώρες που κατά δεκάδες χιλιάδες συρρέουν στην Θεσσαλονίκη, τους λεγόμενους Σεφαραδίτες. Στις αρχές του αιώνα μισθώνεται από την Ιταλική κυβέρνηση, η οποία το αγοράζει το 1924, από τον πλέον κάτοικο Παρισιού, Ε. Σαλέμ.

IMG_2042

kratiko_odeio_thessalonikis

800px-Peel_Queen_Olga's_Street

25-2--5-thumb-large

2014 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2014 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

A San Francisco cable car holds 60 people. This blog was viewed about 340 times in 2014. If it were a cable car, it would take about 6 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

15340292-md

Αυτοκτονώ σιγά, σιγά. Περιμετρικά.
Έξω απ’ τις κάμαρες, μέσα στις κάμαρες, γύρω απ’ τις κάμαρες.
Οι γωνίες παραγώνιες.
Τα αδιέξοδα αραδιασμένα πάνω στο μεγάλο τραπέζι.
Αυτός ατάραχος τα συμπληρώνει καθημερινά.
Στοίβες χαρτιά, εμπόδια ,υπογραφές, πτώματα.
Το ξημέρωμα η υγρασία που μάγκωσε τις κλειδαριές
Και σάπισε τις λαμαρίνες στο γείσωμα των παραθύρων,
Μουσκεύει το μελάνι.
Υγρές σκηνές επεισοδίων γλιστρούν , απλώνουν ,στάζουν,
Με μελανιάζουν.
Επιβάλλεται διαγραφή.
Να περπατήσω πάλι άρρωστη στους άχρωμους διαδρόμους της λήθης.
Κάνω πως αντέχω , τάχα βαστώ
Κι αν υποκρίνομαι, πώς να τις ξεπεράσω;
Με κατοικούν , με σκοτώνουν
Νοιώθω τον πόνο στα πέλματα
Που ετοιμάζονταν όλα τα χρόνια για μετακόμιση.
Όμως στον αυλόγυρο το χώμα ήταν σταθερό.
Καμιά μετακίνηση πέραν των περιμετρικών ορίων
Που κάποτε νόμισα πως αγάπησα θανάσιμα.
Τα είδωλα ,εδώλια .Ισχυρά και ανένδοτα.
Τι κι αν αναίρεσα κατόπιν ματαίως………..

Τώρα όλα παρόμοια, αναπαράγονται συνεχώς
Και ούτε ένας μάρτυρας για να θυμάται
Την αγωνία του χρόνου που ρέει έσχατος

Καθώς χάνω και την έβδομη ζωή μου από ατύχημα