Τα όμορφα κορίτσια όμορφα καίγονται

photo1141Η πρόσκληση ήταν τηλεφωνική . «Θα σας περιμένουμε οπωσδήποτε » Η κουνιάδα της τους έκανε την τιμή να τους τραπεζώσει στο καινούργιο της σπίτι . Μα αυτηνής το μυαλό κατευθείαν πήγε στο παλτό. Δεν είχε παλτό. Το σκεφτόταν εδώ και τρία χρόνια αλλά όλο  δεν έφταναν τα ρημάδια, τον παντρεύτηκε πολύ φτωχό. Είχε από ελεύθερη ένα ωραίο μπλε μάλλινο παλτό, αλλά το φορούσε δέκα χειμώνες συνέχεια, τρίφτηκε.  Φυσικά τα οικονομικά είχαν στρώσει κάπως τα τελευταία χρόνια, είχε και αυτή ένα μικρό  εισόδημα ,ένα χωράφι, προικώο της . Κάθε χρόνο το όργωνε το καημένος ο μπαμπάς της. Το έσπερνε καλαμπόκι , πλήρωνε τα πετρέλαια ,τους έδινε τα λεφτά καθαρά . Όμως πριν έξη χρόνια είχε αγοράσει γούνινη ζακέτα  Τι να έλεγε ήταν και στραβός αυτός. Ήταν πολύ της μόδας οι γούνες τότε .Όλες οι γυναίκες είχαν μια γούνινη ζακέτα για ένα γάμο, μια βάπτιση, μια χειμωνιάτικη ονομαστική εορτή, στο εκκλησίασμα τις Κυριακές, γέμιζαν τα στασίδια γουναρικό. Ήταν θέμα κύρους και αναγνώρισης. Σε κάθε κεφαλοχώρι είχε ξεφυτρώσει και ένας γουναράς που κατείχε την τέχνη. Όχι ότι το είχε στο νου της να πάρει γούνα, αλλά εκείνο τον καιρό η κόρη της σπιτονοικοκυράς της  που είχε την ίδια ηλικία με αυτήν  αγόρασε ένα ανοιχτό γρι βιζόν παλτό. Το πλήρωσε ο αρραβωνιαστικός της ένα καλό παιδί που είχε δικό του φούρνο. Εκείνοι την ξεσήκωσαν. «Πάρε βρε Λένα μια γούνα » «Που θα βρεις ξανά τέτοια ευκαιρία; αφού σου λέμε ο άνθρωπος είναι τεχνίτης, αυτός τις ράβει ,έχει μηχανές, μισή τιμή τις πουλάει.» «Τι να πω; Μπα δεν θα θελήσει ο Γιώργος» «Πάρε ζακέτα, ξέρεις τι ποικιλία έχει;» «Δεν είμαστε για έξοδα, πώς να του το πω;» « Πες το εσύ και θα του μιλήσουμε και εμείς » Τον φοβόταν λίγο η Λένα τον Γιώργο, ήταν απρόβλεπτος. Πήγε  όμως εκείνη την μέρα μαζί τους στο γουναράδικο και κοίταζε τις πιο φτηνές» «Καλά δεν είπαμε να πάρεις και από σκύλο!!!» Την κορόιδευαν . Ο γουναράς συνιστούσε την βιζόν. Η Αλεπού κόστιζε πέντε χιλιάδες δραχμές  λιγότερο. Αποφάσισαν να μιλήσει πρώτα αυτή στο Γιώργο και μετά ο αρραβωνιαστικός.

Την άλλη μέρα το μεσημέρι καθώς έτρωγαν ξεκίνησε η Λένα πως η Ρούλα πήρε βιζόν παλτό και τι ωραίο και πόσο της πηγαίνει και μόνο τριάντα χιλιάδες. Ο Γιώργος δεν μιλούσε, έτρωγε. «Όλες οι γυναίκες σχεδόν έχουν και η Νίτσα η Οικονόμου και η Γιωργία του Χαράλαμπου» Ο Γιώργος μιλιά, δεν αντιδρούσε.  Στο τέλος το ξεφούρνισε «Θέλω και εγώ μια ζακέτα γούνα» Αυτό είπε ,δεν πρόλαβε να πει τίποτα άλλο και είδε το τραπέζι να σηκώνεται ολόκληρο , τα φαγητά να εκσφενδονίζονται παντού, τα πιατικά να σπάνουν  με θόρυβο και τον  Γιώργο να βρίζει « Τον αντιχριστό μου»  με την αγριοφωνάρα του………… συνεχίζεται.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s